Boşanma, evli çiftlerin birtakım nedenlerle ortak yaşamı sürdürememeleri sonucunda, evliliklerinin hukuki zeminde, mahkeme kararıyla sonlandırılmasıdır. Boşanmaya ilişkin prensipler hukuk sistemlerine göre farklılık göstermektedir. Kimi hukuk sistemlerinde boşanma kurumu hiç yer almazken, kimilerinde serbest boşanma sistemi vardır. Çağdaş hukuk sistemlerinde ise genellikle boşanmanın belirli sebeplere dayalı olarak ve hakim kararıyla gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Türk Hukuk Sisteminde belirli sebeplere dayalı olarak hakim kararıyla boşanma prensibi benimsenmiştir.
Hukukumuzda boşanma sebepleri 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (“Kanun”) 161. ve 166. maddeleri arasında düzenlenmiştir. Kanun’da düzenlenen boşanma sebepleri aşağıdakilerdir:
– Zina sebebiyle boşanma (TMK m. 161) (İlgili yazımız en kısa sürede yayınlanacaktır)
– Hayata kast, pek kötü veya onur kırıcı davranış sebebiyle boşanma (TMK m. 162) (Lütfen bakınız.))
– Suç işleme sebebiyle boşanma (TMK m. 163)(Lütfen bakınız.)
– Haysiyetsiz hayat sürme sebebiyle boşanma (TMK m. 163) (Lütfen bakınız.)
– Terk sebebiyle boşanma (TMK m. 164) (Lütfen bakınız.)
– Akıl hastalığı sebebiyle boşanma (TMK m. 165) (Lütfen bakınız.)
– Evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanma (TMK m. 166) (Lütfen bakınız.)
– Anlaşmalı boşanma (TMK m. 166) (Lütfen bakınız.)
– Eylemli ayrılık sebebiyle boşanma (TMK m. 166) (Lütfen bakınız.)
Hukuk Desteği